5/2-2012
Utgjevingar:
Vest-Telemark blad
Postboks 33
3836 Kviteseid
Tlf. 35 06 88 00
Faks 35 05 31 71
SMS/MMS: Kodeord VTB til 1963
E-postadresser:
redaksjon@vtb.no
annonse@vtb.no
Tysdag, torsdag og laurdag
Skuffa over sal av kommunal veg
 Skuffa: Harald Andersen er skuffa over at Seljord kommune har selt den kommunale vegstubben han brukar for å kome til eigedomen sin på Moen. |
Vegen på Moen i Seljord fører ned til eigedomen til mellom andre Harald Andersen. Slekta hans har hatt vegrett i 100 år og Andersen har kopi av skrivet som blei utforma i 1910.
– Denne har no kommunen sett til sides, og selt vegen til private. Om vegen skulle bli selt burde me hatt fyrsterett til å kjøpe han. Dette blir heilt feil. Eg føler meg totalt oveerkøyrd, seier ein forbanna Andersen.
Det var formannskapet som grunneigar som fyrst hadde saka om sal av parsell til behandling i januarmøtet. Sjølv om rådmannen var «av den klare oppfatning at adkomstvegen som skil den omsøkte parsellen og søkjaren sin eigedom bør liggje på kommunal grunn», meinte eit samrøystes formannskap at også vegen burde naturleg fylgje med når kommunen gjekk med på å selje tomta.
– Like god vegrett
Formannskapet sendte med vedtaket i januar saka tilbake til administrasjonen med retningsliner. I mai fekk planutvalet i kommunen saka på sitt bord for å vurdere ho ut frå plan- og bygningslova. Det blei i saksutgreiinga påpeikt at utvalet kunne sende saka tilbake til formannskapet om dei var heilt usamde i at vegen ikkje blei selt til Andersen, men at dette kunne trenere saka. I tråd med innstillinga frå rådmannen godkjente planutvalet å dele frå den omsøkte parsellen, inkludert vegstubben. Men det blei frå politikarane sett som krav at dei som i dag nyttar vegen får ein tinglyst vegrett over den nye parsellen som er minst like god som dagens ordning, noko også formannskapet påpeikte då dei i januar behandla saka.
– Blir han like god? Det har eg vanskeleg for å tru når eg no må forhalde meg til ein privat grunneigar, seier Andersen.
– Ikkje nye opplysningar
I den fyrste møtet etter sommarferien opprettheldt planutvalet vedtaket i samband med ei ny klage frå Andersen. I klaga til kommunen blir det mellom anna trekt fram framtidige problem knytt til bruk og vedlikehald av vegen. Andersen ser for seg ein evig krangel.
Det blir også presisert at ynsket frå kjøparen om innløysinga av festetomt ikkje kan gjelde vegarealet då dette ikkje har inngått i leigeavtala, og at kjøpar aldri har hatt vegrett eller tatt del i vegvedlikehaldet. Elles blir det hevda at familien til kjøparen i ein periode på 40 år har ønskt å kjøpe vegparsellen, men at kommunen har sagt nei kvar gong. Det blir i klaga også lagt vekt på at kommunens sakshandsamar rådde politikarane til å behalde vegen som kommunal.
Politikarane meinte det ikkje hadde kome fram nye opplysningar i saka som no hamnar på Fylkesmannens bord for endeleg avgjerd. Andersen var til stades på møtet, og meiner politikarane ikkje har sett seg godt nok inn i saka.
– Eg har ikkje noko mot at kommunen sel tilleggsarealet, men når dei sel noko eg skal bruke (vegen, red. merk) har eg noko mot det, seier Andersen.
Ordførar Solveig Sundbø Abrahamsen seier det var eit samrøystes formannskap som var usamde med rådmannen i at vegen framleis burde vere kommunal.
– Me vurderte det til at kommunen ikkje har interesse av dette arealet. Kvar sak blir vurdert individuelt og me behandlar ut frå søknaden som føreligg, seier ordføraren som ikkje er i tvil om at vegretten blir like bra for naboane som før.
– Storm i eit vassglas
Aud Manheim, tidlegare eigar av eigedomen i Kapteinsgata på Moen, søkte i november i fjor om å få løyst inn tomta på 230 kvadratmeter som har vore leigd av kommunen sidan 1972. I 73 blei det sett opp ein hobbyverkstad på parsellen som ligg på sørsida av vegen. Mannen hennar, advokat Øystein Teigland, meiner saka er ein storm i eit vassglas. Manheim ynskte å rydde opp i det formelle då eigedomen skulle seljast.
Teigland synest saka har versert vel lenge i det kommunale systemet, og meiner dette er ei sak som burde ha blitt handsama som innløysing av festetomt, og ikkje etter plan- og bygningslova. Han viser til at tomta er ei tilleggstomt til bustadeigedom og at han i medhald av tomtefestelova vil kunne bli kravd innløyst etter 30 år.
Teigland meiner det er lite praktisk at kommunen eig nokon få meter i midten av ein eigedom.
– Naboane vil ha akkurat dei same rettane i framtida. Vegretten er ikkje noko sterkare om kommunen er eigar, seier Teigland.
I ein kommentar til klaga frå Andersen med fleire skriv Teigland at Seljord kommune, ved formannskapet, har vedtatt å overdra heile det bortfesta arealet, og at denne avgjerda blei tatt som grunneigar, og ikkje offentleg mynde. Såleis meiner Teigland det ikkje er klagerett. Han viser også til at planutvalet behandla ei delingssak, og meiner utvalet ikkje hadde heimel til å nekte deling. Teigland gjentek i kommentaren til klaga at innløysinga av festetomter normalt ikkje treng løyve etter plan- og bygningslova. Han avviser også påstandar i klageskrivet om at familien Manheim har arbeidd for å få vegen bort i 40 år.
«Av sakstilfanget frå 1970-talet går det fram at det var kommunen som gjennom reguleringsplanarbeidet vurderte andre vegløysingar på Moen. I Aud Manheim sin søknad om innløysinga av festetomta er det uttrykkeleg påpeika eksisterande vegrett – den skal visstnok og vere tinglyst – skulle kvile på tomta. Det er vanskeleg å sjå at dette er å arbeide for å få vegen bort!», skriv Teigland i klagekommentaren.
Advokaten krev også at klagaren dekkjer kostnadane med å kommentere klaga. Det er bruka to timar arbeid på klagesaka og kravet er på 3000 kroner i juridisk hjelp.
Artikkelen er publisert 24/08-2010
Aktuelle saker:
– Fylg hjarta, lysta og engasjementet
– Er betenkt over forskjellsbehandlinga
Styrer framtida
Eit enklare liv for sauebonden
Einaste aktøren med helgekurs
– Det er totalarroganse
Unikt skatehotell
Vil ha rovviltforvaltinga til Landbruksdepartementet
Den siste visitasen
